شرح و تفسير ( فإنّي أحذّركم الدّنيا ) شما را از حرام‌هاى دنيا برحذر مىدارم ؛ دنيايى كه با تلاش و كوشش به‌دست بيايد و شكر آن گذارده شود ، زيان‌بار نيست . چگونه ممكن است بدون داشتن بهره‌اى از دنيا ، در اين جهان به زندگى ادامه داد ؛ مگر آن‌كه دست خوارى و ذلت نزد ديگران دراز كنى . ( فإنّها حلوة خضرة ) دنيا انسانهاى سست خرد را با زيباىهايى خويش مىفريبد . ( حفّت بالشّهوات ) هر كس از نگاه شهوت و هواى نفس به پيرامون خود نظر افكند ، چشمش از ديدن حقيقت كور مىشود . ( و تحبّبت بالعاجلة ) دنيا با لذت خوراك و نوشيدنى و ارتباط جنسى و . . . خود را نزد انسانها دوست‌داشتنى جلوه مىدهد و شكى نيست كه حرام - هرچند شيرين باشد - زيانش بيش از سودش است و كيفرش بيش از لذتش است . ( و راقت بالقليل ) آن‌چه دنيا به دنياخواهان عرضه مىدارد ، پوچ و اندك و قلابى است ؛ همانند كودكى كه با يك اسباب‌بازى كم‌ارزش يا پيراهن نو سرگرم مىشود ؟ ( و تحلّت بالآمال ) خردمند فريب‌نماها را نمىخورد و به اميدهاى باطل دل نمىبندد و فرجام امور را مىسنجد و براى حالات ويژه و ناگهانى خود را آماده مىسازد . ( و تزيّنت بالغرور ) لذت كارهاى حرام به زودى مىرود و گناهش همچنان مىماند . ( لا تدوم حبرتها و لا تؤمن فجعتها ) شادى دنيا اندك و اندوه آن فراوان است و چه بسيار انسانها را به گرفتارى و بلاهايش دچار كرده است . ( غرّارة ضرّارة حائلة زائلة نافدة بائدة أكالة غوّالة لا تعدو إذا تناهت إلى امنيّة أهل الرّغبة فيها و الرّضاء بها أن تكون كما قال اللّه تعالى كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ مُقْتَدِراً ) اين اوصاف همگى در اين آيه شريفه بيان شده